Ey milletn ikbâlini i'mâr eden erler,Şarkın baht-ı karasın envâr eden erler. Cihâdın nurudur gözde parıldar Enver'in şem'i,Hilâlin gölgesinde doğdu o şanlı devrin hemi. Talât ki fıkr-i hürriyetle dolmuş bir cevher,Kalemle çizdi mukadderâtı, eyledi rehber. Cemiyet-i ittihâd, oldu bir meş'ale-i vatan,Ki zulmet-i istibdâdı yaktı nâr-ı irfan. Vatan dedikçe titrerdi sîne-i Enver,Zulüm görünce ağlardı gözleri Talât'ın pür-şer. Selânik'in rüzgârı taşır hâlâ nidalarını,"Millet için yaşa!" der, duyar tarih sedâlarını. Benim kalemim de âciz, sözdüm de müşevveş,Zira o şanlı zümreye meth ü senâya güç erişmez. Ruhları şâd ola, dâim olsun nâm-ı necîbeleri,Cihan var oldukça sürsün yâd-ı azîzleri.