Ey milletn ikbâlini i'mâr eden erler,
Şarkın baht-ı karasın envâr eden erler.
Cihâdın nurudur gözde parıldar Enver'in şem'i,
Hilâlin gölgesinde doğdu o şanlı devrin hemi.
Talât ki fıkr-i hürriyetle dolmuş bir cevher,
Kalemle çizdi mukadderâtı, eyledi rehber.
Cemiyet-i ittihâd, oldu bir meş'ale-i vatan,
Ki zulmet-i istibdâdı yaktı nâr-ı irfan.
Vatan dedikçe titrerdi sîne-i Enver,
Zulüm görünce ağlardı gözleri Talât'ın pür-şer.
Selânik'in rüzgârı taşır hâlâ nidalarını,
"Millet için yaşa!" der, duyar tarih sedâlarını.
Benim kalemim de âciz, sözdüm de müşevveş,
Zira o şanlı zümreye meth ü senâya güç erişmez.
Ruhları şâd ola, dâim olsun nâm-ı necîbeleri,
Cihan var oldukça sürsün yâd-ı azîzleri.